فقر فلسفه

روایت بومی یا فرنگی روز عشاق دو روی یک سکه اند، وقتی در گفتمان حاکم، عشق از بنیاد در محاق باشد یا هنگامی که دوست داشتن کسی به مثابه دلیل تنزل امنیت یک جامعه تلقی گردد، گیرم نیاکان مان در هزاران سال پیش شاخه گلی به بانوان شان داده باشند، از خود بپرسیم چند روز از باقی سال را همچون حقی فرهی، به بهره کشی از آنان اختصاص دادند.

ادامه مطلب را اینجا بخوانید:

عشق و آزادی/ تاملی کوتاه در روایت ایرانی روز عشاق

خاله ام همه موارد تبعیض رو قبول داشت اما چون اعتقاد به اونها خوشحالی مجیدش و فراهم نمیکرد،از امضا سرباز زد.حالا مجید خوشحال خواهد شد و یحتمل، شب جمعه بعد پیش از اونکه شب برسه،یه سر میبردش آستانه اشرفیه.

اومدم نشستم و تقریباً همه موارد موجود در دفترچه رو براش خوندم.دائم با تکون دادن سر تائید میکرد.گفتم حالا قصد داریم با جمع کردن امضا از زنان و مردانی که به این تبعیضات وحشتناک اعتقاد ندارند،بستری برای تغییر ایجاد کنیم.بازهم تائید کرد.برگه رو گذاشتم جلوش و با یه جور تردید ازش پرسیدم:

_پس خاله جون ،همه مواردی که خواهان تغییرش هستیم مورد قبول توام هست؟

_آره.

_بنابراین میتونی اینجارو امضا کنی.

_نه!!!اسم و مشخصات نمیدم!

_اما من که برات مفصل توضیح دادم.این کار فقط یک حرکت حقوقیه...

_نه مساله این نیست.ممکنه مجید بعداً بفهمه و ناراحت بشه!!!